Herten van de Veluwe 2017
2 oktober 2017
Waterspreeuw Roden oktober 2017
14 oktober 2017

Sinds een hele tijd weet ik waar een bosuil zicht bevind nl. in een druk bezocht park aan een pad waar veel mensen fietsen, lopen en gezinnen langs wandelen vooral op mooie zondagen. Ik dacht ik zal het weer eens proberen want de uil is bijna nooit thuis als ik er kom. Na de drukste tijd vermijdt te hebben heb ik het maar weer eens geprobeerd. Toen ik aankwam was er weer niks te zien zoals altijd terwijl als anderen komen de uil permantig aanwezig is. Ik dacht ik geef mezelf de tijd om te wachten eens zal hij/zij eruit moeten komen. Na 2 uren te hebben gewacht zag ik iets vaags bewegen in het gat en zag uiteindelijk 2 ogen en hij/zij verdween net zo gauw als die gegluurd heeft. Hij heeft mij dus zien staan. Ik dacht nou nog meer geduld dan maar hij/zij is in ieder geval thuis.

De drukte langs het pad werd aanzienlijk minder en ik dacht ik wacht nog tot 18.30 uur want dan is het gewoon te schemerig voor foto’s……………eindelijk kwam het uiltje weer voorzichtig tevoorschijn om te zien of de kust wel veilig was. Intussen had ik mij wat verscholen tussen het groen en dat werkte waarschijnlijk. Hij/zij had mij heus wel gezien maar vertrouwde het nu wel om lekker even op de uitkijk te gaan zitten.

Nog een foto met mooi licht precies waar ik zo van houd ja met tegenlicht dan lichten er van die rondjes op in dit geval zijn het de bladeren waar de zon tegen aan schijnt echt sprookjesachtig.

Wat een lawaai ineens ergens in de takken boven het uiltje, hij/zij keek verschrikt op wat dan was ik kon nog een paar foto’s maken voordat het uiltje weer diep verdween in het gat.

Een laatste groet voordat ie weer verdween voor langere tijd totdat de duisternis zou vallen en hij/zij weer lekker ongestoord op jacht kan gaan.

Leuk eindelijk eens met eigen ogen dit uiltje kunnen begroeten. Tot een volgende keer.